“Arabayla asfalt yolda giderken birden karşına bir levha çıkar:
“Yol kapalı.”
Bozulursun..
Ama yapacağın bir şey de yoktur.
Bugün pazar!..
Pazartesi günü yürekten ameliyat olacağız, söylenenlere bakılırsa epey gıllıgışlı bir operasyonmuş, nalları havaya dikersek bozulmayalım, olur böyle şeyler…
Son haftalarda “nalları havaya dikmek” deyişini çok kullanmaya başladım. Benim hoşuma gidiyor; kimisi sevimsiz buluyor; ama, Türkçe mizahın başyapıtlarından biri…
İnsanlarla hayvanlar arasında eşitlik de sağlıyor…
Bektaşi’ye demişler ki:
- Nalları havaya dikenin nesine bakarsın?
- Sırtına.. demiş..
- Nasıl?
- Ya eyeri vardır, ya semeri…
Baba Erenler sınıfsallığı son nefeste bile unutmuyor, aşkolsun…
Gerçekte “nalları havaya dikmek” eğlencelidir, matraktır; ama, bizim temel felsefede böyle şey yok..
Ne var?
Ne olacak:
Enelhak…
Hiçbir din felsefesinin erişemediği bir öz…
Varlığın, evrenin, ruhun, maddenin, yerin, göğün, yaratanın, yaratılanın özdeşleştiği buluşmanın, birleşmenin, birliğin, tümleşmenin, eriyip kaynaşmanın dile daha yetkin ve güzel yansımasını düşünmek bile olanaksız…
Ortalıkta ne nal var..
Ne semer..
Ne eyer..
Neyin ne olduğunu bilen bilir, kimsenin kimseye malumatfuruşluk yapmaya hali yok, ayvayı bu dünyada yediğin zaman her şeyi anlarsın, edebiyata gerek yok…
Erenlere sormuşlar:
- Allah neden ölmüyor?..
Yanıt:
- Onun Allah’ı yok da ondan…
Eskiden Adana’da kafası kızan, Allah’a söverdi…
Ama bu Allah, kişinin öfkelenip bozulduğu keratanın Allah’ıydı:
- Ulan, senin Allah’ını, peygamberini, kitabını, cüdamını, yedi sülaleni, yetmiş yedi ceddini, vesaire…
Cevap:
- Ulan, ben de aynen seninkini…
Sonra?..
Ya bıçaklar oynaşır..
Ya ayırırlar..
Şimdi kaldı mı bilmem, böyle öfkeler…
Dur bakalım, şimdiden merak etmeye başladım.. yarın hekim takımı beni kesip biçecek, kolay iş değil, delip dikecek, ya da ben cahil kafamla öyle sanıyorum; peki ne olacak, gözümüzü tekrar açacak mıyız, yoksa ayvayı yiyecek miyiz?..
Biliyorum şimdi kimisi diyor ki:
- Aman canım, merak ettiğin şeye bak.. deli saçması…
Doğrudur…
Yaşamak nedir ki zaten?..
Fasa fiso…
Yaşamak nedir mi?..
Bir sabah kalktın, sevdiğin kadının gözünün altında derin bir çizgi gördün..
O da gördü mü?..
Görmez olur mu?..
Ya da henüz aynaya bakmadı..
Soru:
- Yaşlanıyor muyum?..
Sen görmezlikten geldin diyelim, o düşünüyor, dupduru ten nasıl böyle oldu?..
Nasıl olmasın ki, yaşıyorsunuz.
Kim bilir, belki gözü de teni de daha güzelleşti.
Ama şartlanmış bir kez.. Şartlanmışsınız.
Çizgilerin, yaşlılığın insana güzellik verdiğini kişinin kültürüne aşılayan estetik kültürüne erişmek için, insanların daha ne kadar yaşamalarına gerek var? 100 yıl, 1000 yıl?
İlkellik daha ne kadar sürecek?
Sürse de alt gözkapağının altındaki bir yeni çizginin insanı bu denli düşündürüp oyalaması, işte insanın gözeneklerine dek yaşamasıdır…
Yaşamak güzel şey Taranta Babu…
Dünyanın bugünkü kepaze haline insan bozuluyor, bir yanda açlıktan ölen çocuklar, yoksullar, bir yanda sayılamayacak kadar çok kadın köleler…
Öyle kadın köleler ki köleliklerinin bilincinde bile değiller…
Ve bu kadınlar saraylarda yaşıyorlar…
Dünya böyle kalmaz…
Biz de böyle kalmayız…
Hem kim kalmış ki canım..
Kim kalır ki…
Çok ermiş gelmiş geçmiş bu dünyadan…
Biri, 13. yüzyıl şairi Âşık Paşa …
Der ki:
“Acı dirliğim isteyen
Tatlı dirilsin dünyaya
Kim ölümüm ister ise
Bin yıl ömür olsun ona”
Yine de tekerlemeye geliyorum:
Nalları dikmezsem..
Daha görüşürüz…
Dikersem, her ne kadar kusurumuz da olsa, affola…
İkisine de eyvallah…”

Gerçekten çok etkilendim. Önümüze tapeler konulduğunda Türkçe bilmiyor olmama rağmen adeta şoke oldum. “Oh mon dieu” dedim‚ burada şike olduğu ne kadar belli! İki dakika dinleyince her şey açık seçik ortadaydı zaten. “Bu telefondaki ses evet bu ses Tanrım bu Aziz Yıldırım olmalı” dedim “bizim büyük başkanımız Platini´yi de indirmek‚ onun yerine geçmek istiyordu‚ evet evet Platini´nin Türkiye ziyaretinde kendisine forma hediye ederek bizden de şike yapmamızı isteyen bu adam‚ bu ses onun sesi” dedim.

Ateş olmayan yerden duman çıkmaz artık UEFA tüzüğünde
Gazetecilerin şike konusunda ne düşünüyorsunuz sorusuna “Arkadaşlar Uefa´nın biliyorsunuz kuralları var‚ bir kere ateş olmayan yerden duman çıkmaz kuralı UEFA Tüzügüne geçen hafta eklendi toplantı da bu sözün Türk atasözü mü Yunan atasözü mü olduğu konusunda bir tartışma çıksa da Şenes Bey´in ağırlığını koymasıyla Türk atasözü olarak UEFA Tüzüğüne girdi ‚ ayrıca Türk basınında “yüzde bir şüphe bile varsa düşür diyor” haberi çıktığında üzülerek itiraf etmeliyim ki tüzük ve yönetmeliklerimizde böyle bir maddenin olmadığını şaşkınlıkla gördük. Türk basınının bir bildiği olmalı diye bu kuralı da ekledik yönetmeliğimize. Uefa´daki arkadaşlarımız da benimle aynı görüşte hem “bir şeyler olmasa polis bunları niye alsın ya allah aşkına”" şeklinde cevapladı.

Baransu ve Sanem Altan´ın eksikliğini çektik
Fenerbahçe´nin bir suç örgütü olduğuna UEFA´nın bütün kalbiyle inandığını‚ özellikle Alex ve Lugano´nun örgütün G. Amerika bağlantısını sağladığından artık emin olduklarını belirten Cornu sabahları ilk işinin Takvim‚ Habertürk‚ Taraf gibi gazetelere bakmak olduğunu ve Türklerin böyle bir medyaya sahip oldukları için çok şanslı olduğunu belirtti. Porto olayında ya da Juventus olayında maalesef Baransu ve Sanem Altan gibi gazeteciler olmadığı için soruşturmanın çok uzadığını belirten Müfettiş‚ bu basın varken inşallah Fenerbahçe´yi düşüreceğiz şey yani adalet tecelli edecektir dedi. Galatasaray´ın isteği üzerine gelip gelmediği sorulan Cornu‚ Galatasaray´ın UEFA Kupası var‚ geçen yıl Kenya´ya gittiğimde ordaki çocuklar Hasan Şaş‚ Hakan Şükür diyorlardı‚ yani adamların UEFA Kupası var arkadaşlar kayıtsız kalamayız UEFA Kupası yani boru değil dedi.

Galatasaray iyi bir teklifle gelirse çalışmaya hazırım
Müfettiş bir gün Türkiye´de çalışmak ister misiniz sorusuna ise “Valla artık Türkiye bildiğiniz gibi ileri demokrasi‚İstanbul fantastik bir şehir hem Galatasaray´dan iyi bir teklif alırsam neden olmasın” cevabını verdi.

Arkadaşım dert yandı:

Oğluma yatarken hikâye yerine bazı biyografiler anlatıyorum. Picasso, Maradona, Beethoven, Che, John Lennon, Marilyn Monroe gibi.

Geçen hafta nereden duydu ise Fransız İhtilalini anlatmamı istedi?

Anlattım. Ama anlatırken korktum! Aklıma Adnan Cemgil ve oğlu Sinan geldi. Korktum.

Adnan- Nazife Cemgil çifti öğretmendi. 1940lar başında DTCFdeki üniversite mücadelesinin önde gelen aydınlarıydılar.

Adnan Cemgil işsiz kaldı; hapis yattı, sürgüne yollandı.

Oğulları Sinan Cemgil o zorlu yıllarda 1944te doğdu.

Sinan Cemgil meraklıydı; babasına-annesine hep sorular sordu. Onlar da oğullarının anlayacağı bir dille anlattılar.

Nitelikli bir kültür ortamında yetişen Sinan çok başarılı öğrenci oldu.

İngilizce, Fransızca, İspanyolca, İtalyanca öğrendi. Arkadaşlarına Danteden İtalyanca dizeler okurdu.

Ünlü Amerikalı artist Clark Gablenin taklidini yapıp herkesi güldürecek kadar espriliydi.

ODTÜ Mimarlıkta öğrenci iken devrimci mücadeleye katıldı. Teorik derinliğiyle öğrenci liderlerinden oldu.

ODTÜde Hoca deme âdetini Sinan Cemgil başlattı. Hoca derlerdi arkadaşları bilgisinden ötürü

Köylüleri, toprak ağalarına karşı ayaklandırmak amacıyla gittiği Nurhak Dağlarında Jandarma tarafından öldürüldü. Sırt çantasından 4 kitap, bir de kuru soğan çıktı. Yirmi yedi yaşındaydı.

Bir yaşındaki oğluna, 21 yaşında öldürülen arkadaşı Taylan Özgürün adını vermişti.

Oğlunun cesedini almaya giden anne Nazife Cemgil, tabut başındaki meraklı köylülere seslendi: “Bu oğlum Sinan. Bunlar da onun arkadaşları (Kadir Manga ve Alpaslan Özdoğan), kardeşleri. Onlar da oğullarım. Bu çocuklar, bu oğullar; bu ülkeyi, halkı, sizleri sevdiler. Başka bir istekleri yoktu. Her biri birer dehaydı. Her biri üstün zekâlı güzel çocuklardı. Dileselerdi, düzenin adamları olsalardı, şimdi burada cansız yatmazlardı. Birer milyoner olurlardı. Ama onlar, halkı, sizleri sevdiler. Sizin sorunlarınızı omuzladılar.”

Arkadaşım yakın tarihin bu acı olaylarını bilen biri. Üniversite öğrencilerine son yapılanlar arkadaşımı da korkutmuştu; nedeni biricik oğluydu. Oğlunun Sinan Cemgille aynı kaderi paylaşmasından korktu ve tarihsel gerçekleri anlatıp anlatmama kararsızlığına düştü.

Ona Edip Canseverin şirini okudum:

Utancı bilerek yaşamak korkunç/ Daha korkuncu da var: utancı bilerekten yaşatmak

ŞAİRDİLER

Size 68lileri anlatmalıyım:

Mahir Çayanın şair olduğunu bilir misiniz; Güneşi batmayan bir ada/Ben ne şuralıyım, ne buralıyım/Adalıyım Adalıyım.

Eşi Gülten Çayan atletti; 400 metrede milli takım seviyesinde bir koşucuydu.

Yakın arkadaşı erkekler 400 metre koşan atlet ise bugünün tanınmış gazetecisi Osman Saffet Arolattı.

Hüseyin Cevahir edebiyat eleştirmenliğine Siyasal Bilgiler Fakültesinde başladı. Şiir de yazdı. Tunceli Alevi Dedesi torunu Hüseyin Cevahir, Rolling Stones dinlemeyi de çok severdi. SBFnin en çalışkan öğrencisiydi; devrimci başarılı olmalıdır diyordu hep arkadaşlarına. Dürbünlü silahla hedef alınarak öldürüldüğünde 26 yaşındaydı.

SBFnin efsanevi hocalarından Prof. Dr. Tarık Zafer Tunaya, derslerinden hep tam not alan Cihan Alptekini yakından tanımak için evine davet etti. Laz uşağı Cihan yaşasaydı belki önemli anayasa profesörlerinden biri olacaktı.

Öldürüldüğünde 25 yaşındaydı.

Tuncelide yakalanıp işkenceyle öldürülen İbrahim Kaypakkayanın elinden; Varlık, Papirüs, Soyut, Türk Dili gibi edebiyat dergileri düşmezdi. Türk dilinin yapısını, sözcük hazinesini, şiirdeki gücünü ve müzikalitesini araştıran şair Kaypakkaya öldürüldüğünde sadece 24 yaşındaydı.

ODTÜNÜN DONLARI

1971 darbesinde Sansaryan Handaki işkenceler sırasında polisler önemli bir delil buldu; devrimcilerin hemen çoğunda aynı tip mavi ya da kırmızı külot vardı.

Sordular; bu donların anlamı ne; mavi ile kırmızının farkı ne; bunlar THKOnun rütbeleri mi?

İşkencedeki sporcu gençler gülmemek için kendini zor tuttu, bunlar dediler; ODTÜ Spor Kulübünün donları!

Futbolu severlerdi kuşkusuz

Devrimci Öğrenciler Birliğinin tümü Beşiktaşlıydı. Çarşının devrimciliği nereden geliyor sanıyorsunuz?

68lilerden futbol takımı kurulsa Deniz Gezmiş ilk 11e mutlaka alınırdı.

Denizin ayrılmaz parçası Cihan Alptekin de

Mahir Çayan ise kesin teknik direktör; çok sevdiği futboldan iki bacağına takılan platin çubukları nedeniyle erkenden koptu.

Deniz Gezmiş sahada kesin hakemi kandırmaya çalışırdı. Onun mizahçı yönü bilenmeden Deniz Gezmiş portresi yazılabilir mi? Beyaz at üstünde ODTÜ yurdunda kız arkadaşına serenat yapan bir romantikti o. İdam edildiğinde henüz 25 yaşındaydı.

Aşkı da yaşadılar doyasıya

Sevgilisini son bir kez daha görmek için saklandığı evden çıkan ODTÜlü Koray Doğan, sırtından yediği polis kurşunuyla sevgilisinin evinin önünde can verdi.

O da 25 yaşındaydı.

O kuşak 1 kişiyi bile öldürmedi; ama tam 43 can verdiler.

Oysa

Okul koridorlarında gazoz kapağıyla futbol oynayan bir kuşaktı onlar.

Sanmayın ki fasulyesine poker ya da blöflü pişti oynamadılar?

Sanmayın ki kolalı votka içmediler? Ya da rakı?

Emel Sayın konserine gitmediklerini mi düşünüyorsunuz?

Muhammed Ali, Joe Fraziere yenildiğinde üzülmediklerini mi sanıyorsunuz?

Ya da hiç küfür etmediklerini mi? En güzelini de bir ağız dolusuyla Deniz Gezmiş ederdi. Ve yine Deniz Gezmiş her fırsatta en sevdiği türküyü söylemez miydi: Ne ağlarsın benim zülfü siyahım/ Bu da gelir bu da geçer ağlama/ Göklere erişti feryadım ahım/Bu da gelir bu da geçer ağlama

DİLLERİNDEKİ ŞARKI; IMAGINE

Delikanlıydılar. İdealisttiler. Devrimciydiler.

Bozulmamış saf bir kuşaktı onlar.

Kızılderede katledilen Kazım Özüdoğru gibi, halka inmeyi ayakkabı boyacılığı yapmak sanıyorlardı. İşten atılan Çorumlu belediye işçileri için yürüdüler.

Kürtler için de yürüdüler; Kürtçe slogan atıp, Kürtçe şiirler okudular. Varto Depremi nedeniyle kan bağışı kampanyası düzenlediler. Azgın Zap Suyuna köprü inşa ettiler.

Pancar, tütün, fındık, haşhaş mitingleri yaptılar. Tam bağımsızlık için Mustafa Kemal Yürüyüşü düzenleyip Samsundan Ankaraya yürüdüler. Atatürk heykelleri tahrip edilmesin diye geceler boyu nöbet tuttular.

68li kızlar da vardı bu eylemlerde; hem de mini etekleriyle.

Hippiler yok muydu? Özel okullara hayır yürüyüşünde, uzun saçlı genç üniversiteli, sarışın kız arkadaşıyla hem sarmaş dolaş yürüyor hem de slogan atıyordu. O hippi; Kızıldere katliamından tek sağ kurtulan Ertuğrul Kürkçüydü.

Hayalleri vardı; dillerinde ise John Lennonun Imagine şarkısı…

SBFNİN DANS PARTİLERİ

Mahkemedeki savunmaları sırasında, Mevlana resmi çizip altına Ben İnsanım yazıp, hâkime gönderecek kadar bu ülke değerlerine inanan bir kuşaktı.

Resimden, edebiyattan gelmişlerdi.

Ellerinden kitap düşmedi hiç. Nice yazarlar çıkarmaları boşuna değil. ODTÜ İnşaattan Balık Memet yani yazar Mehmet Eroğlunu okumayanınız var mı?

Dans da ettiler: SBF yatılı öğrencilerinin Salı ve Cuma akşamları 18.45-20.00 arası dans partileri vardı.

Carmina Burananın Türkiyedeki ilk bale gösteriminde harikalar yaratan balet Aydın Erol unutulabilir mi? Ya da; onca işkenceye rağmen cezaevinin soğuk koğuşunda bale yapan 20 yaşındaki balerin kız Ayşe Emel Mestçi?

Anadolu türkülerini, Dadaloğlundan Aşık Veysele şehre getiren 68liler değil mi?

Tiyatro da yaptılar; Uluslararası Üniversite Tiyatroları Festivalinde üçüncü oldular.

FKF ilk başkanı İzzet Polat Araratın DTCF tiyatro bölümü öğrencisi olması tesadüf mü?

ODTÜ Sosyalist Kültür Kulübü üyeleri Ali Artun ve Yılmaz Aysanın bugünün tanınmış sanat galerisi Nevin sahipleri olması, o dönem birikiminin ürünü değil mi?

Dağcılık kulüplerini üniversitelerde ilk kimler kurdu sanıyorsunuz? Türkiyede bu sporun gelişiminde 68li Fikret Gürbüz, Tuncer Gürdil, Uçmaz Sungur, Sönmez Targan ve nicelerinin katkıları unutulabilir mi?

Ardı ardına şampiyon olan efsanevi İTÜ basketbol takımının temelini TMTF İkinci Başkanı Cavit Savcı atmadı mı?

Maratoncu Mehmet Yurdadön ülkeye madalyalar kazandırmadı mı?

ODTÜlü Ömer Gürcan cezaevine sokulmasaydı, idam edilen babası Fethi Gürcan gibi ülkemizi binicilikte birincilik kürsüsüne çıkarır mıydı?

SBFnin tanınmış milli güreşçileri Necati Sağır, Mustafa Aynur aynı zamanda THKP-Cli değil miydi?

Bugün judo ve karate de madalya alanlar, bu sporun gelişmesinde büyük emeği olan Murat Özdabakı anımsar mı? Peki ya boksörler milli sporcu Taşkın Konuralpin adını duymuş mudur?

ODTÜ Motor Kulübünün kurucularından Tayfur Cinemre motosikletiyle kimleri taşımadı ki; Ulaş Bardakçı, Yusuf Aslan, Cihan Alptekin

Fenerbahçe takımında yelken yapan Taner Türkantöz Mahir Çayanın en yakın yoldaşıydı.

Hangisini yazayım?

68 kuşağı bu özellikleriyle neden anlatılmaz?

Oysa

Toplumsal bir gelecek hayali kuranlar bu mirası her yönüyle bilmelidir.

HALA 68Lİ BİR DEVRİMCİ: YAŞAR YILMAZ

İstanbul Teknik Üniversitesi inşaat bölümü öğrencisiydi.

İTÜ Öğrenci Birliği başkanlığını Harun Karadenizden sonra devraldı.

Hakkariye Zap Suyu üzerine Devrimci Gençlik Köprüsü yapmaya giden 84 devrimciden biriydi. Deniz Gezmişin yakın yoldaşıydı.

Devletin ceberut baskısından her 68li gibi o da nasibini aldı:

1971 darbesinde Ziverbey Köşkü ve Harbiyede ağır işkencelerden geçti.

Yaşadıkları; 2,5 yıl cezaevi arkadaşlığı yaptığı Yılmaz Güney tarafından yazılan Sanık adlı öyküye konu oldu. Mahkemedeki savunmasını ise Söz Sanığın adlı kitabında kendi yazdı.

Maltepe ve Selimiye cezaevlerinde 5,5 yıl yattı. Hapisten sonra hep sakıncalı oldu; ekmeğini taştan çıkardı.

Sonra bir gün karar verdi; mühendisliği bıraktı; ülkeme hizmet etmeliyim diye düşündü.

Anadolu topraklarını 2,5 yıl karış karış dolaştı.

Unutulmaya yüz tutmuş, sahipsiz bırakılmış, 115 antik kentteki 119 antik tiyatroyu inceledi. Anadolu Antik Tiyatroları adıyla kitaplaştırdı.

Bu çalışma Kültür Bakanlığını heyecanlandırmadı.

Fakat Avusturya Kültür Bakanlığı, Yaşar Yılmazı Salzburgtaki Mozart Üniversitesi Antik Çağda Akustik ve Ses Dağılımı konusunda konuşma yapmaya çağırdı.

Çünkü bugüne kadar bilinmeyen 2 önemli bulgu keşfetmişti.

İlki sesin iletilmesiydi: Sahnedeki oyuncu, şarkıcı, konuşmacı ya da müzik aletinden çıkan sesin 20-25 bin kişilik açık hava tiyatrosunun en uzak basamaktaki izleyiciye kadar gidebilmesini, o dönemin mühendisleri orta yola sırtlı koltuklar yerleştirerek sağlamışlardı. Ses, koltuğun sırtlığına çarpıp yukarı basamağa kadar çıkabiliyordu.

İkinci buluş ise bugüne kadar düşünüldüğü gibi ilk tiyatro Antik Yunan uygarlığı döneminde değil, Erken Dönem medeniyetleri döneminde yapılmıştı ve ilk açık hava tiyatroları taş değil ahşaptı.

HIRSIZLARIN PEŞİNDE BİR 68Lİ

68li devrimci Yaşar Yılmaz antik tiyatrolar çalışmasını bitirdikten sonra köşesine mi çekildi. Hayır.

5 yıl önce, Anadoludan yağmalanan tarihi eserlerin ve kültürel varlıkların peşine düştü. ABD, İngiltere, Avusturya, Almanya, Danimarka, Rusya, ve Yunanistana gitti. Yüzlerce müze gezdi.

Türkiyeden kaçırılan 40 bin eseri buldu ve fotoğraflarını çekerek belgeledi.

Neler bulmadı ki:

Paris Louvre Müzesi: Mağnesia’daki ünlü mermer tapınak kabartmaları, Asos’dan sökülen tapınak parçaları ve yüzlerce dev boyutlu mermer, bronz heykeller. Hitit, Urartu, Bizans, Selçuklu, Osmanlı eserleri.

Londra British Museum: Ksantos’dan (Eşen-Antalya) Nereitler anıtı, Knidos’tan (Datça) 600 civarında büyük boy heykel, Mozeleum (Bodrum’daki ünlü, dünyanın 7. harikasının mermer süslemeleri ve heykelleri).

New York Metropolitan Müzesi: Sardes’ten (Salihli) sütun ve diğer eserler, Bergama’dan büyük bronz heykel, Priyene, Milet ve Efes’ten heykeller, mermer lahitler, Kültepe’den (Kayseri) Sümer-Asur dönemi eserleri.

Boston Müzesi: Asos eserleri

Washington Dumborton Oaks Müzesi: Antakya mozaikleri ve Bizans eserleri.

Baltimore Müzesi: Antakya mozaik koleksiyonu.

Chicago Sanat Müzesi: Selçuklu- Osmanlı eserleri.

Chicago Üniversitesi Şark Eserleri Enstitüsü Müzesi: Alişar eserleri.

Los Angeles Getty Villa : Burdur- Antalya yöresinden Kremna mermer kadın heykelleri. Viyana Ephesus Müzesi : 50 m ‘ye yakın mermer duvar frizleri Efes’ten giden binlerce eser.

Berlin Alte Müzesi : Priyene, Milet’ten mermer heykeller.

Berlin Pergamon (Bergama) Müzesi : Büyüktapınak, Milet ve Priyene’den tapınaklar, Zincirli’den Hitit tapınağı, Hattuşaş’dan heykeller, 33 metreye 14 metrelik dev boyutlu Milet pazaryeri giriş duvarı ve Selçuklu dönemi camilerine ait eserler.

Tübingen Üniversite Müzesi: Antakya’dan heykel ve Troya eserleri.

Danimarka Ulusal Müzesi: Troya eserleri.

Kopenhag David Müzesi: Selçuklu eserleri, Konya’dan türbe sandukası, Cizre Camii’nin ünlü tokmağı başta olmak üzere 14 ve 16. yüzyıl çini koleksiyonu.

Daha sırada 60 bin eser var.

Yaşar Yılmaz çalışmalarını sürdürüyor.

Evet, 68 kuşağı yazmakla bitmeyecek bir destandır

Bu meret öyle bir merettir ki, acıyla içilir, tatlıyla içilir,
neşeyle içilir, ağlayarak içilir,

kavunla içilir, peynirle içilir, ikisi beraber çok güzel içilir yemekle içilir, mezeyle içilir,

suyla içilir, susuz içilir,

sodayla içilir, şalgamla içilir.

Ama işte,
bir tek salakla içilmez.

Nazım Hikmet

Küçük bir Karınca her sabah erkenden işine gelir ve neşe içinde çalışmaya başlardı…..
Çok çalışır… Çok üretir… Ve bunları keyif içinde yapardı.

Patronu Aslan, Karınca’nın başında yöneticisi olmadan kendiliğinden bu kadar hevesle çalışmasına çok şaşırırdı. Bir gün karı ve verimliliği arttırmak için aklına parlak bir fikir geldi. Eğer Karınca, başında bir yönetici bile olmadan bu kadar üretken olabiliyorsa, bir de başarılı bir yöneticisi olsa neler yapardı.

Bunun üzerine, müthiş bir yöneticilik kariyeri olan ve yazdığı raporlarla ünlü Hamamböceği’ni işe aldı. Hamamböceği işe öncelikle bir saat alarak başladı. Böylece Karınca’nın çalıştığı saatleri tam olarak ölçebilecekti. İş saatlerinde gevşekliğe müsaade etmeyecekti. Elbette raporlarını düzenleyecek bir sekretere de ihtiyacı olacaktı. Bu nedenle hem telefon trafiğini yönetmek ve hem de arşiv işleri için Örümcek’i işe aldı.

Aslan, gelişmelerden çok memnundu. Hamamböceği’nin hazırladığı raporlar gerçekten harikaydı. Hatta ondan üretim hızını ölçen ve karlılığı analiz eden renkli grafikler de hazırlamasını istedi. Böylece bu raporları ortaklarına sunum yaparken kullanabilecekti.

Hamamböceği, bu raporları üretebilmek için yeni bir bilgisayara ve donanıma ihtiyaç duydu. Artık artan ekipmanlar için de artık bir bilgi işlem departmanı oluşturmanın zamanı gelmişti. Bu işleri idare etmek için Sinek’i işe aldı.

Bir zamanlar mutlu, üretken ve rahat olan Karınca bu yeni toplantı düzeninden ve evrak işlerinden yılmıştı. Zamanın büyük bir kısmını sorulan soruları cevaplamak ve evrak işleri yapmakla geçiyordu.
 
Aslan, Karınca’nın bölümünün giderek büyümesinden memnundu. Bölümü daha da büyütmek üzere bir üstyöneticiye ihtiyaç olduğunu düşündü. Ve bölüm başkanı olarak başarıları ile ünlü Ağustosböceği’ni işe aldı.
 
Kendi rahatına ve keyfine düşkün Ağustosböceği’nin ilk icraatı ofisi rahat edebileceği yeni mobilyalarla döşemek oldu. Tabi ki kendisinin yeni bir bilgisayara, bütçe kontrol ve stratejik verimlilik planı hazırlanması için kişisel bir yardımcıya ihtiyacı vardı. Bunun üzerine eski işyerindeki yardımcısını işe aldı.

Karınca’nın çalıştığı yer giderek kimsenin gülmediği, neşesiz ve mutsuz bir mekana dönüşmüştü. Ağustosböceği, patronu Aslan’ı ortamın ruh halini değiştirecek bir çalışma yapılması gerektiğine ikna etti.
 
Bunu üzerine, Karınca’nın bölümünde olup bitenleri gözden geçiren Aslan, üretimin ve karlılığın dramatik bir şekilde düştüğünü farketti. Hemen, son derece itibarlı ve iyi tanınmış bir Danışman olan Baykuş’u sorunu çözmesi için işe aldı.

Baykuş, Karınca’nın departmanında 3 ay geçirdi. Bu hummalı çalışmanın ardından ciltlerce süren muhteşem bir rapor yazdı.

Raporun sonucu şuydu: “Departmanda aşırı istihdam vardı”.

Aslan, raporu inceledikten sonra dramatik bir karar verdi. Ve, elbette, ilk olarak negatif tavırlarıyla dikkat çeken, mutsuz ve çalışma isteğini kaybetmiş olan Karınca’yı işten çıkardı…

hoca konuşuyor:
-şarap içenler öbür tarafta her türlü cezayı görecek.
Şarap içmeyenler her türlü sefayı sürecek. hatta her birinin emrine 40 huri verilecek. Huriler şöyle güzel olacak, böyle güzel olacak..
Şarap içenlerin ise içtikleri her şişe şarap sırat köprüsünden geçerken boyunlarına asılacak!

Bektaşi dayanamayıp seslenmiş:
- hoca efendi, şişeler dolu mu olacak boş mu?

Hoca gürlemiş:
- bre zındık sen dolu şişelerle öbür tarafı meyhane mi sanırsın?

Bektaşi itiraz etmiş:
- Peki hoca, adam başı 40 huri ile sen öbür tarafı Kerhane mi sanırsın?

Tarih
02.11.2013 Tarihli Hürriyet GAZETESİNDE yer alan
haber:

 AKP’nin 

iktidardan
düşmesinden sonra
polisin 

15 Nisan
2011 tarihinde yaptığı
 baskınlarla ortaya
çıkartılan, kısa
ismiyle

FTÖ 

olarak
bilinen Fethullah terör örgütü
 davası
Silivri’de nihayet başladı.
 Davada 15
tutuksuz, 

480
tutuklu,

 toplam
495 kişi
yargılanıyor. 

Kimlik
tespitinden sonra

 3.567 

sayfalık
iddianamenin okunmasına
geçildi. 

Mahkemeye
sunulan

bir
kamyon
 dolusu
ek klasörün nasıl inceleneceği merak
ediliyor.

 İddianamenin
okunmasının birkaç
 ay sürmesi
bekleniyor.

 Sanıklar
arasında Cengiz Çandar, Mehmet Altan, Ahmet Altan, Hasan
Cemal,
 Engin Ardıç, Emre Aköz, Mahmut Övür,
İsmet Berkan, Ruşen Çakır, Yiğit Bulut,
 Ergun
Babahan, Şamil Tayyar, Fehmi Koru, Mustafa Karaalioğlu,
Şahin Alpay,
 MÜMTAZ’ER TÜRKÖNE, Hadi Uluengin,
Ethem Sancak, Ergün Özbudun, Lale Mansur,
 Oral
Çalışlar gibi çok önemli (!) gazeteciler,
akademisyenler, gazete patronları,
 bilim
adamları ve sanatçılar bulunduğu için bu davaya asrın
davası deniyor.

 İddianamede,
FTÖ’nün, polis, yargı, MİT, Ordu, Milli Eğitim gibi
Kurumların
 içine sızarak, medyayı ele geçirerek
cumhuriyetimizi yıkmayı ve yerine
 ABD’nin de
desteğiyle ılımlı bir islam devleti kurmayı
amaçladığı,

 kendilerine
boyun eğmeyen
 yazar ve her türlü aydınları
baskıyla satın aldıkları,

 ya
da iftiralarla hapislerde
süründürüp
 susturdukları iddia
ediliyor.

 Adının
gizlenmesini isteyen, 

tutuklu
sanıklardan ünlü bir iş adamının
kızı,
 babasının örgüt üyesi
olmadığını,

 baskı
nedeniyle örgütün gazete ve televizyon kanallarına

 Bilindiği gibi çok sayıda iş
adamı, 

çeşitli
kanallarla örgüte para yardımı yapmakla
suçlanıyor.

 İddianamede
sanıkların bir bölümünün doğrudan örgütün içinde yer
aldıkları,
 bir kısmının örgütün düzenlediği
Abant
toplantılarına
katıldıkları, 

ABD’de bulunan

 ”Ben Numara” ile, 

ya da örgütün
diğer ileri gelenleriyle söyleşi yaptıkları,

 bazılarının ise örgütle doğrudan hiçbir teması
olmamakla birlikte, 

köşe yazılarıyla
örgüte
 stratejik destek verdikleri iddia
ediliyor.

 Sanıklardan
Şamil Tayyar’ın Avukatı, müvekkilinin yasadışı dinlendiğini,
özel hayatıyla ilgili,
 hatta karısıyla yatak odasında
yaptığı konuşmaların safra iktidar yanlısı yandaş medyada

 çarşaf çarşaf yer aldığını, hatta kemalist bir yazarın
daha iddianame hazırlanmadan 

FTÖ
 davasıyla
ilgili kitap yazdıklarını iddia etti.

 Polis
tarafından derdest edilip götürülürken,

 ”Ben
CIA “ajanı değilim, 

bu
dava Nato’dan geri döner
 ”diye bağırdığı
bilinen 

Cengiz
Çandar’ın Avukatı,

 bugün düzenlediği
basın toplantısında,
 ”FTÖ
davasıyla
ADALET
katledilmiştir,

 müvekkilim
demokrasiyi savunduğu için yargılanmaktadır,

 müvekkilimin ne FTÖ ile, ne
de CIA
ile ilişkisi
yoktur

 ”dedi.

 Ahmet Altan
mahkeme salonuna girerken,

 ”Uluslararası
şirketlere sesleniyorum.
 Bu dava küreselleşme
karşıtı 

Kemalist bir
darbedir. 

Ben ve kardeşim
küresel şirketlere hep
 sahip
çıktık, 

onlar da bana ve
kardeşime sahip çıksınlar 

“diye
seslendi.

 Kalabalığı
gözleriyle tarayan Ahmet
Altan’ın, 

Soros’un
şöförünü Kalabalığın arasında
 Görünce hüzünlendiği
görüldü. 

“Küresel
güçlere güvenim sonsuz” 

dedi.

 Dava ile
ilgili görüşüne baş vurduğumuz Mustafa Balbay, gülümseyerek,

 ”Sanıklar üzülmesinler, suçsuz olanlar eninde sonunda
beraat eder,

 üç dört
yıl içinde
 özgürlüklerine kavuşurlar
“dedi.

 Hasan
Cemal’in savunmasını kendisinin yapacağını öğrenen Ruşen
Çakır’ın,
 ”Hasan Cemal savunmasını kendisi yaparsa
ömrüm davanın sonunu görmeye yetmez
 ”dediği iddia
ediliyor.

*********************** 

 Metin
Akpınar

Gönül verip gönül geçme ..
Ekmediğin Yeri biçme ..
Benden sana bir nasihat ..
        Tek başına rakı içme .. 
 
       Meze mezedir deyip seçme ..
Kavun peynirden Vazgeçme ..
Benden sana bir nasihat ..
        Çok yiyerek rakı içme ..
      
       İçkini zevkinle iç ..
Başlamadan Kahır etme ..
         Benden sana bir nasihat ..
       Bir şey kurup rakı içme ..
         
Salataya Itibar et ..
Meyveleri ihmal etme ..
Benden sana bir nasihat ..
        Kızartmayla rakı içme ..
       
Akşamcıysan beni dinle ..
Kerameti geciktirme ..
Benden sana bir nasihat …
        Başlamadan çorba içme..
        
      Arkadaşını iyice seç ..
Nüktedandan sakın geçme ..
Benden sana bir nasihat ..
         Dertlilerle rakı içme . 

altında davula vurması, Samuel Morse’nin elektrikli telgrafı icat etmesine

denk gelir…

(………)

Kütahya köylülerinin bir keçinin sırtına yazılmış

“ayeti” 

görmeleri 

ve

keçiyi kaptıkları gibi kaymakama götürmeleri, 

kaymakamın da bunu 

“Adı geçen keçiye ne gibi bir işlem yapılmasını”

 bir yazıyla merkeze

sorması 

ise 

Çinlilerin pirinçteki gen sıralamasını bulmalarına rastlar…

(………)

Şıh Hakkı Hazretleri’nin, müminlerin oval bir cismi okşamaları ya da

ortasında delik olan yuvarlak bir cisme “manalı” fazla bakmalarının imanı

bozacağını tebliğ etmesi de 

İskoç asıllı John Baird’in televizyonu

icat etmesiyle eşzamanlıdır…

Sene 2010…

  - Son bir yılda insan epigenomunun şifresi çözüldü…

- Görme engelliler için göz yerine geçen mikroçip yapıldı…

- Bilim adamı robot, Aberystwyth Üniversitesi’nde çalışmaya başladı…

- NASA, Ay’da su bulunduğunu açıkladı…

- Maryland Üniversitesi’nde, atomun içindeki veriyi bir metre uzaklıktaki

kabın içine ışınlayarak taşıdılar…

- Büyük Hadron çarpışması ile yerkürenin sırrı aralandı…

- Subaru teleskobu, komşumuz yeni bir gezegen buldu…

- Başta Alzheimer ve kemik erimesi olmak üzere 

27 hastalığa çare buldu elin adamı…

Tüm bunlar ise; 

Türklerin “imam” yetiştirip, 

onlardan bilgisayarcı,

matematikçi,

 fizikçi, 

kimyacı,

 bilim adamı,

 vali,

 doktor,

 mühendis, 

yargıç

yapmak istemelerine denk gelir…

İşte siz kaç gündür 

“üniversiteye girişte 

katsayı kavgası” 

ile bunu

izliyorsunuz…

Bu ülkenin Cumhurbaşkanı,

 Başbakan’ı, Milli Eğitim Bakanı, 

yandaş YÖK

Başkanı, 

kimi profesörleri, 

kimi aydınları…

Hâlâ çocuklara

“imam” eğitimi verip, 

onlardan “her şey” 

yapmak için kavga

ediyorlar…

 Ama ne yapacaksınız…

Dünyanın en gözde,

 en cennet toprakları üzerinde, 

durup dururken 

“çağdışı”

kalmaz insan…

  Kalmışsa  bir sebebi olmalı…